Wandelen tussen de wijnranken

Langs de Moezel bij Senheim

Wijnproeven en wandelen: het blijft een gouden combinatie. Dit weekend trokken we weer naar het ons vertrouwde Senheim aan de Moezel, waar Geerts broer AD en zijn vrouw Lena Gästehaus Lavendel runnen. Hun woning met appartementen vormt de perfecte uitvalsbasis voor wie de streek al wandelend én proevend wil ontdekken. Met een kofferbak vol wijn en een hoofd vol heerlijke herinneringen rijden we weer huiswaarts.

Glaasje en kaasje

Als we vrijdagavond laat aankomen, heeft AD al een bijzonder flesje wijn opengetrokken. Met een glaasje en een kaasje kletsen we gezellig bij. Rond middernacht is het tijd om te slapen.

Over de Moselsteig

Na een rustig ontbijt rijden we zaterdag naar het nabijgelegen Briedern. Daar verruilen we de auto voor wandelschoenen en beginnen we aan een traject van de Moselsteig. Het pad blijkt op sommige stukken nauwelijks breder dan een geitenpaadje, met naast ons een indrukwekkende afgrond. Even opletten dus.

Tussen de bomen door schittert in het dal de Moezel, als een kronkelende lint, geflankeerd door steile hellingen vol wijnranken en schattige dorpjes. Het pad leidt ons naar Beilstein. Een toeristische trekpleister dankzij de schilderachtige straatjes met vakwerkhuizen en wijnkelders. 

Wijn van lokale producenten

Een weekend aan de Moezel is voor ons niet compleet zonder tastbare herinneringen, lees: flessen wijn. Voor het aanvullen van onze thuisvoorraad rijden we eerst naar Servaty-Müller in Mesenich. We vinden er een sekt die we goed kunnen gebruiken voor een cocktail met duindoornsiroop.

Weingut Stefanie Vornhecke

Voor de meer bijzondere wijnen bezoeken we daarna Stefanie Vornhecke in Senheim. Als biologe kijkt zij op een heel eigen manier naar natuurvriendelijke wijnbouw en dat proef je terug in haar wijnen. Puur, spannend en met een duidelijke eigen signatuur.

Hoewel onze kelderruimte bepaald niet leeg is, kunnen we het niet laten om een paar dozen mee te nemen van een droge Riesling, een feinherbe Spätburgunder in rosé en rode uitvoering én de Weinbergsschaf Riesling Kabinett feinherb, een creatie van haar dochter. Stefanie woont op enkele minuten van AD en Lena en brengt de dozen even later zelfs langs. Duitse gastvrijheid op zijn best.

Na een korte wandeling terug naar Gästehaus Lavendel steken we zelf de handen uit de mouwen. Voor AD en Lena herhalen we enkele gerechten uit onze recente barbecuecursus. De asperges hebben we thuis al voorbereid en bij gebrek aan een Green Egg doet een tosti-ijzer verrassend goed dienst. Het resultaat: een gezellige avond aan tafel met natuurlijk bijpassende wijnen.

Cochem vanuit de lift

Zondagmorgen vertrekken de gasten uit beide appartementen en moet er gewerkt worden. Terwijl Lena en AD alles klaarmaken voor nieuwe bezoekers, rijden wij naar Cochem.

Daar wacht een van Margriets guilty pleasures: de stoeltjeslift. Misschien toeristisch, maar stiekem blijft het heerlijk. Langzaam zweven boven het groene landschap terwijl Cochem in een miniatuurstadje verandert. Het werkt bijna meditatief.

Historische mosterd

Onderweg naar de oude binnenstad maken we een stop bij de historische mosterdmolen. We nemen een pot mosterd mee volgens oud recept — historisch qua bereiding gelukkig, niet qua houdbaarheid. Perfect voor een kaasplankje thuis bij de wijn van Stefanie.

Op een terras met uitzicht over de Moezel sluiten we ons bezoek aan Cochem af met koffie en taart. Of beter gezegd: drie verschillende taarten. Puur voor onderzoeksdoeleinden natuurlijk. Rond 14.00 uur schuiven ook AD en Lena aan en maken we de overstap van zoet naar hartig. De flammkuchen van Bistro Filou blijkt minstens zo verleidelijk als het gebak.

Met een volle kofferbak naar huis

Voldaan stappen we in de loop van de middag weer in de auto. De terugreis duurt wat langer dan gehoopt — we blijken niet de enigen die genoten hebben van een weekend Duitsland — maar dat hoort er eigenlijk ook een beetje bij. En het geeft Margriet volop tijd om een heerlijk weekend in dit blog te vatten.