Category: kaas

rivier en oever Maas in Maastricht

Op de joets in Zuid-Limburg

Met het zonnetje op het dak rijden we Limburg binnen. Het landschap begint zachtjes te golven. Als we Hoogcruts binnenrijden, voelt het alsof we de grens al over zijn. Niet zo gek, want België ligt letterlijk om de hoek. Camping Welkom op wijndomein Guillaume is onze basis voor dit weekend. Een idyllisch plekje vlakbij Slenaken. Veel tijd om er meteen van te genieten hebben we echter niet. We willen door naar Maastricht, waar Lucas en Arthur Jussen in het MECC de Carmina Burana zullen opvoeren.

Bonnie Scotland

Als we na een nacht vol regen wakker worden met het zonnetje, is het tijd voor actie. Pluk de dag, zeker als de zon schijnt hier in Schotland. Vandaag weer een mix van historie, natuurschoon en lekker eten. De smalle weggetjes dwingen ons om goed te plannen, zeker als we midden op de dag het voeren van de kiekendieven niet wilt missen. Dus springen we om 9 uur in de auto en volgt onze hairy driver de sporen van de Hairy Bikers naar onze eerste stop.

Bonnie Scotland

Dag 12: een warme kennismaking met Arran

Nadat we gisteren bijna een dag lang op Arran uitgekeken hebben, is het vandaag tijd voor een bliksembezoek aan dit bijzondere eiland. We pakken de ferry van 10 uur en laten de grijze wolken achter ons. Met het zonnetje op ons dak rijden we de kustweg van Lochranza naar Blackwaterfoot af en wanen we ons op een subtropisch eiland. Zeker als we de eerste palmbomen zien. En nee, we hebben dan nog geen druppel whisky op.

Bonnie Scotland

De dag start zonder plan, maar dat houden we nooit lang vol. Na wat speurwerk stuiten we op “Route 66” – geen Amerikaanse highway, maar een 66-mijl lange scenic route over het Kintyre-schiereiland. Tijd om op pad te gaan!

Bonnie Scotland

Half 6 op om de ferry naar Mull te pakken. Dat onze vroeg-in-de-ochtend wildlife-excursie last minute geannuleerd is, maakt het vroege opstaan niet aantrekkelijk. Maar we hebben de afvaart van half 8 al geboekt, dus liggen blijven is geen optie. Bovendien valt er genoeg te beleven op het eiland zelf, zoals een bezoek aan de Sgriob-ruadh kaasboerderij en het Duart Castle.

Bonnie Scotland

In de trein van Falkirk naar Edinburgh is het druk. Eenmaal buiten het station gaan we pas echt op in de massa. Geen wonder: het is het laatste weekend van het Fringe Festival. Dit culturele hoogtepunt trekt jaarlijks miljoenen bezoekers naar de stad. Voor ons is dat festival de kers op de taart – letterlijk – want wij kijken vandaag vooral met een foodies-bril in deze stad rond. Er volgt een eerste kennismaking met haggis en onze rugzak wordt in de loop van de dag zwaar van lekkernijen. Als we aan het einde van de dag vriendschap sluiten met Helga en John, locals en wereldreizigers tegelijk, kan onze dag niet meer stuk!

aan rand van water

Eerst buffelen en dan genieten!

Ons eerste weekend in Nationaal Park Weerribben-Wieden is voorbijgevlogen. Afgelopen vrijdag parkeerden we onze caravan op camping de Waterbuffelfarm in Oldemarkt. Dit is de perfecte uitvalsbasis voor onze laatste etappes van het Overijssels Havezatenpad. Maar de omgeving heeft niet alleen wandelaars en fietsers veel te bieden, de levensgenieter kan hier in z’n algemeenheid het hart ophalen. Dat wordt keuzes maken de komende weekenden. Voor nu een terugblik op de hoogtepunten van de afgelopen dagen.

Le bon goût

Na 2 gezellige dagen met kids en familie in Knokke rijden we zaterdagmiddag Parijs binnen. Margriet voelt zich gammel en koortsig. Niet de beste start voor een culinaire ontdekkingstocht. Veel tijd om te herstellen is er niet, want het eerste restaurant is om 14.30 uur geboekt. Volgens Bon Appétit Paris van Mara Grimm is Le Bon Georges het adres voor steak tartare en dat wil Geert als liefhebber zelf vaststellen.

boerderij en weilanden

Brood, kaas en spelen

Du pain, du vin et des fromages: onze bijdrage aan een lang weekend bourgondisch genieten met vrienden in Frankrijk. De borrelplank werd een fusion proeverij van Nederlandse, Duitse en Franse kazen. En hoewel het water naar de zee dragen lijkt, brachten we wijnen mee uit de Moezelstreek, verzameld in het weekend ervoor. Ook kwamen er druiven uit onze tuin op tafel, verwerkt tot jam door collega Lisette. Het meegebrachte zuurdesembrood was van de hand van Geert. Hij had zich al 2 maanden bekwaamd in het bakproces. Op de regenachtige maandag greep hij de kans om zijn passie te delen. Er werd ijverig gemengd, gekneed en gebakken. Hij rekende af met zure vooroordelen over zuurdesem. Maar kon, ondanks het smaakvolle resultaat, de groep niet overtuigen van navolging. Gelukkig bakt Geert graag voor 10, dus is er bij ons altijd wel een boterham over.

1 2 3