Category: vlees

Mangez bien, riez souvent, aimez beaucoup

Traditiegetrouw starten we nieuwsjaarsdag met een sportieve wandeling. Dit keer gaan we op zoek naar het kasteel van Caussade, waar – volgens de beschrijving in AllTrails – een episode van de Franse Lupin-serie is opgenomen. In tegenstelling tot de afgelopen dagen laat de zon het afweten. De bomen zijn wit van de ijzige kou, het landschap is betoverend. De 6-kilometerlange wandeling voert ons als in een sprookje door de bossen rondom het kasteel. Het sprookje wordt alleen maar levensechter als er jagers opdoemen. In de bossen rondom ons klinkt het woeste geblaf van honden. Enigszins onzeker lopen we verder: kunnen we het rondje veilig afmaken of zijn we dadelijk aangeschoten wild?

Bonnie Scotland

In de trein van Falkirk naar Edinburgh is het druk. Eenmaal buiten het station gaan we pas echt op in de massa. Geen wonder: het is het laatste weekend van het Fringe Festival. Dit culturele hoogtepunt trekt jaarlijks miljoenen bezoekers naar de stad. Voor ons is dat festival de kers op de taart – letterlijk – want wij kijken vandaag vooral met een foodies-bril in deze stad rond. Er volgt een eerste kennismaking met haggis en onze rugzak wordt in de loop van de dag zwaar van lekkernijen. Als we aan het einde van de dag vriendschap sluiten met Helga en John, locals en wereldreizigers tegelijk, kan onze dag niet meer stuk!

aan rand van water

Eerst buffelen en dan genieten!

Ons eerste weekend in Nationaal Park Weerribben-Wieden is voorbijgevlogen. Afgelopen vrijdag parkeerden we onze caravan op camping de Waterbuffelfarm in Oldemarkt. Dit is de perfecte uitvalsbasis voor onze laatste etappes van het Overijssels Havezatenpad. Maar de omgeving heeft niet alleen wandelaars en fietsers veel te bieden, de levensgenieter kan hier in z’n algemeenheid het hart ophalen. Dat wordt keuzes maken de komende weekenden. Voor nu een terugblik op de hoogtepunten van de afgelopen dagen.

winkelstraatje

Bonne Année in de Dordogne

We beginnen het jaar sportief en ontspannen. Iedere dag verkennen we al wandelend een ander stukje van de Périgord. De eerste dag lopen we met een uitbundig zonnetje rond Saint-Pierre-de-Chignac. De tweede dag regent het pijpenstelen terwijl we de omgeving van Chapelle-Saint-Jean verkennen. We glibberen over modderpaden door bos en weides. De derde dag klaart het weer op en genieten we van Saint-Léon-sur-Vézère, uitgeroepen tot één van de mooiste dorpen van de Dordogne. We klimmen honderden meters voor oneindige vergezichten en dalen af naar prehistorische grotten langs de rivier. De vierde dag maken we tenslotte een stadswandeling door Périgueux, een stad boordevol historie en bijzondere winkeltjes. Vandaag gaan we op huis aan, met mooie herinneringen en een koelbox vol lekkernijen om nog even na te genieten.

Le bon goût

Na 2 gezellige dagen met kids en familie in Knokke rijden we zaterdagmiddag Parijs binnen. Margriet voelt zich gammel en koortsig. Niet de beste start voor een culinaire ontdekkingstocht. Veel tijd om te herstellen is er niet, want het eerste restaurant is om 14.30 uur geboekt. Volgens Bon Appétit Paris van Mara Grimm is Le Bon Georges het adres voor steak tartare en dat wil Geert als liefhebber zelf vaststellen.

Het water neemt en geeft

Voor dit weekend stond etappe 2 van het Oosterscheldepad op het programma. Maar na een stormachtige nacht, waarin Geert in de stromende regen naar buiten gestuurd wordt om het schuurtentje te controleren :-), besluiten we tot een alternatief programma. We bezoeken het Watersnoodmuseum in Ouwerkerk en komen diep onder de indruk naar buiten. In Zierikzee en omstreken verzamelen we de belangrijkste ingrediënten voor 2 avondmaaltijden. Zaterdagavond koken we mosselen bij onze vrienden Nico en Stefan. Zondag maken we kabeljauw met Zeeuws spek voor de kinderen.

Niet schieten maar lachen

Afgelopen weekend namen we alvast een beetje afscheid van Dalfsen. Eind deze maand zit ons winterseizoen op camping Starnbosch erop. Dan parkeren we de caravan voorlopig even op een veilige plek dichtbij huis, zodat we er af een toe een weekendje mee weg kunnen.

Zuurkool met stoofpeertjes

We eten niet vaak zuurkool, zeker niet samen. Geert houdt niet zo van zuurkool. Behalve op 1 januari, dan is het vaste prik. Want ‘op 1 januari zuurkool met spek, dan heb je het hele jaar geen geldgebrek’ is een gezegde dat steevast onze eerste warme maaltijd van het jaar bepaalt. Bijgeloof of niet, het is een mooie traditie en met dit nieuwe recept weet ik al wat er volgend jaar op tafel staat.

blik snert

De kok en de caravan

De titel is geen inleiding tot een verhaal over koken in de caravan. De handeling is simpel en beperkt zich tot opwarmen. Normaal zijn wij geen fan van soep uit blik, maar voor deze soep maken we graag een uitzondering. Zonder commercieel belang steken wij even de loftrompet over Snert van Sam en Joris.

1 2