Category: natuur

Along the Coast Road

Het is nog donker als we opstaan. Na een snel ontbijt haasten we ons naar het stadscentrum. Daar wacht de tourbus die ons vandaag naar onder andere de Giant’s Causeway zal brengen. Zodra we vertrokken zijn, begint gids Troy te praten. En dat houdt niet meer op tot we de laatste stop gehad hebben. Wetenswaardigheden over de omgeving wisselt hij moeiteloos af met persoonlijke verhalen en droge grappen. Waar je vandaan komt of wat voor werk je doet, bepaalt hoe je wordt aangesproken. Wij zijn de “Dutchies” en -althans volgens Troy – afstammelingen van Wee Willy. Dit was de bijnaam voor koning Willem III vanwege zijn kleine postuur.

Zwerven vanuit Vierhouten

Soms kom je op een camping waar je na 5 minuten al weet … hier ga ik terugkomen. Camping Frusselt in Vierhouten is zo’n camping. De gastvrije ontvangst, de ruime plek met terrasje, het fijne en warme sanitairgebouw en de gezellige bistro met handgemaakte pizza’s to die for … wij worden er blij van. Afgelopen weekend gebruikten we dit rustige plekje als uitvalsbasis voor 2 etappes van het Veluwe Zwerfpad. Aankomend weekend keren we terug voor nog een etappe en … minimaal 2 pizza’s als beloning.

Mangez bien, riez souvent, aimez beaucoup

Traditiegetrouw starten we nieuwsjaarsdag met een sportieve wandeling. Dit keer gaan we op zoek naar het kasteel van Caussade, waar – volgens de beschrijving in AllTrails – een episode van de Franse Lupin-serie is opgenomen. In tegenstelling tot de afgelopen dagen laat de zon het afweten. De bomen zijn wit van de ijzige kou, het landschap is betoverend. De 6-kilometerlange wandeling voert ons als in een sprookje door de bossen rondom het kasteel. Het sprookje wordt alleen maar levensechter als er jagers opdoemen. In de bossen rondom ons klinkt het woeste geblaf van honden. Enigszins onzeker lopen we verder: kunnen we het rondje veilig afmaken of zijn we dadelijk aangeschoten wild?

Eetbare wilde paddenstoelen

Het zaadje voor het halen van voedsel uit de natuur is bij Geert al vroeg geplant. Als kind ging hij met opa en oma op strooptocht de bossen in, zijn handen blauwpaars van de vers geplukte bosbessen. Ook weidechampignons waren niet veilig voor zijn speurende oog, met handenvol kwam hij bij moeders terug.

Afgelopen weekend deed zich de kans voor om die jeugdervaringen op verantwoorde wijze nieuw leven in te blazen: met een cursus Wilde eetbare paddenstoelen van Extreme Survival. En waar beter dan op de Veluwe, daar waar we tijdens eerdere wandelingen al tientallen -voor ons mysterieuze – soorten zijn tegengekomen?

velden en bossen

Onze eerste stappen op het Veluwe Zwerfpad

De gids van het Veluwe Zwerfpad lonkte al weken vanuit de boekenkast op de overloop. Dit 375 kilometer lange pad slingert in twee grote lussen over de Veluwe – met Arnhem als begin- en eindpunt. Het is een stille uitnodiging om deze winter lekker buiten in beweging te blijven. Dit weekend hebben we zo’n 40.000 stappen gezet en van elke stap genoten.

De pratsje paden op in Zuid-Limburg

Als we zaterdagochtend wakker worden, is het weer compleet omgeslagen. Het regent pijpestelen. We blijven een tijdje in bed hangen, piepen het zelfgebakken zuurdesembrood op en verwerken onze belevenissen van vrijdag in een blog. Maar rond het middaguur begint het te kriebelen. Regen of niet — we willen naar buiten. Wandelen. Wijn proeven. Dus trekken we onze lange regenjassen aan, stappen in de auto en rijden richting Wijngoed Fromberg, het beginpunt van onze wijnwandelroute.

Rainy days in the Lake District

Om 9.00 uur staan we bij de garage in Coniston. De eigenaar van The Ship pub had ons al gewaarschuwd, ze hebben een wachtlijst en dat verkleint de kans op een spoedige reparatie. Hij heeft helaas gelijk, de garage kan ons niet helpen. We krijgen een aantal telefoonnummers van garages in de regio en bellen rond. Bijna overal hetzelfde: sorry, geen tijd. Dan hebben we beet, een mobiele monteur wil ons wel helpen en komt zelfs naar de camping. Er moet alleen wel een dynamo beschikbaar zijn. Hij belooft ons rond te bellen en wij besluiten een uitdagende wandeling te maken om onze zinnen te verzetten. Als we de auto naar een parkeerterrein willen rijden, gebeurt waar we al bang voor waren. De accu is niet opgeladen en de motor start niet meer.

Bonnie Scotland

De zon schijnt als we wakker worden. Perfect weer voor een wandeling bij de Mull of Galloway. De witte vuurtoren staat als een stralend baken op het meest zuidelijke puntje van Schotland, met uitzicht op Ierland en het Isle of Man. Helaas is de toren gesloten maar op het terrein kun je vrij wandelen en de kliffen bewonderen. Om 11.00 uur beginnen we onze rondwandeling. We dalen meteen steil af naar het kustpad, onderdeel van de Mull of Galloway Trail. Dit langeafstandspad loopt van Stranraer naar het uiterste puntje van het schiereiland. Wij pakken een deel ervan mee. Het pad slingert over smalle geitenpaadjes. De harde wind, de oneffen ondergrond en het voortdurende stijgen en dalen vragen om volle concentratie. Evenwicht bewaren is hier geen overbodige luxe. De eerste en laatste kilometers langs steile kliffen zijn het meest uitdagend, maar belonen ons met adembenemende uitzichten.

Bonnie Scotland

Na een ochtendje rommelen in de caravan, pakken we de auto voor een boswandeling en een bezoek aan Wigtown. Wigtown is Scotland’s national book town met 12 boekwinkels op 1000 inwoners. Dankzij het jaarlijkse boekenfestival trekken ze gelukkig ook lezers van buiten het dorp. Of dat genoeg is, weten we niet. Er staat veel te koop, ook de pub waar wij een hapje wilden eten. Dus na een rondje door het dorp keren we huiswaarts voor een eigengemaakte pastasalade.

1 2 3 5