Onder de noorderzon

Noord-Groningen

De zomer vliegt voorbij en ons laatste blog is van juni. Hebben we sindsdien niets meegemaakt? Integendeel. We komen overal en nergens, met en zonder caravan. Maar door een aaneenschakeling van privé en zakelijke afspraken ontbreekt ons simpelweg de tijd om te bloggen. We pakken de draad weer op met onze belevenissen in Groningen. Daar verkenden we vanaf rustcamping De Leenstertillen het Groningse Waddenland.

Nu Margriet regelmatig voor haar werk op de Waddeneilanden moet zijn, pakken we graag de caravan voor een paar dagen in het gastvrije noorden. Camping De Leenstertillen bleek een perfecte uitvalsbasis voor een bezoek aan Ameland en Schiermonnikoog. Eigenaren Pop en Kiona doen er alles aan om je verblijf zo aangenaam mogelijk te maken. Ze zijn er als je ze nodig hebt en maken je wegwijs in de omgeving. Neuswiel afgebroken en een tilletje nodig? Pop staat er voor je het kunt vragen. Extra stoelen nodig voor bezoek? Ze staan er voor het grijpen. Het sanitair is schoon, de plekken ruim en beschut in deze groene oase.

Winsum, het mooiste dorp van 2020

Op 15 autominuten van de camping ligt Winsum. Het werd in 2020 door de ANWB tot het allermooiste dorp van Nederland uitgeroepen. Met een wandelkaart van de camping maakten we donderdag een avondwandeling door het dorp.

Bistro Refter

We eindigden de wandeling bij bistro Refter voor een smaakvol Chef’s menu. De 5 gangen worden vergezeld door een bovengemiddeld goed gematcht wijnarrangement.

Je kostje bij elkaar scharrelen

Na een dagje Schiermonnikoog sprongen we vrijdagavond op de fiets. Met de missie om alvast wat streekproducten te verzamelen voor een borrel met vrienden. Margriet had een rondje van 30 kilometer uitgestippeld, langs boerderijwinkels en schilderachtige dorpjes vol monumentale panden. 

Alhoewel we net na sluitingstijd aankwamen, opende boerderijwinkel De Blauwe Koe in Oldehove gastvrij de deur voor ons. Het vlees komt van eigen koeien, een kruising tussen Belgisch blauwe koeien en Holstein. Daarnaast vind je er eieren, kaas, aardappelen, sappen, honing en – we konden ze niet laten staan – blikjes bier van Plattelandsbrouwerij het Zotte Kalf. Als we dan toch de gekkekoeienziekte krijgen, dan graag van bier. Met een fietstas vol lekkers fietsten we verder.

Alhoewel wij dachten te weten waar Abraham de mosterd haalt, grepen we bij onze volgende missie mooi mis. Abrahams mosterdmakerij en restaurant in Eenrum staan te koop. Dus moesten we op zoek naar een alternatief, niet alleen voor de mosterd maar ook voor ons geplande diner. Gelukkig lag verderop onze route Café Restaurant Hoornstertil in Wehe-den-Hoorn. Een beetje twijfelachtig stapten we naar binnen. Er leek niet veel te beleven.

Eenmaal binnen in de huiskamerachtige gelagkamer bleken we van harte welkom voor een avondmaal. De kaart is simpel, maar biedt genoeg keuze voor een lekkere, eenvoudige maaltijd. De boerenschnitzel met salade, worteltjes en friet smaakte ons prima en werd als tip van gast tot gast doorgegeven. Wat een leuke, onverwachte ontdekking! Voldaan sprongen we weer op de fiets voor de laatste kilometers.

Klei- en waterkracht

Het weekend stond een reünie met oud-collega’s uit de Toshiba-tijd op het programma. Voor een bijdrage aan de borrelplank brachten we zaterdagochtend een bezoek aan 2 kaasmakerijen: biologische Kaasboerderij Kleikracht in Winsum en WaddenMax in Hornhuizen. Met een schat aan kaasjes reden we door naar Palingrokerij Gaele Postma in Zoutkamp. Daar smulden we van de krokant gebakken kibbeling en verse vis. Voor de borrelplank kochten we palingfilet en wilde zalm, een uitstekende combi met het zelfgebakken zuurdesembrood van Geert!

Toshiba-reünie

Het werd een bijzonder weekend waarin oud-collega’s Rick, Cees en Margriet voor het eerst sinds 1989 weer bij elkaar kwamen, samen met hun partners. Onder het genot van ieders meegebrachte lekkernijen deelden we herinneringen en toekomstdromen, alsof het geen 33 maar 3 jaar geleden was dat we met elkaar aan de borrel zaten.