Een Fiat met kuren en een dorp vol keramiek
buitenland . cultuur . Italië . museum . restaurantDag 1 & 2 in en rondom Todi – Umbrië
Vanaf Rotterdam The Hague Airport vlieg je in twee uur naar Perugia. Met wind mee kan het korter, zo bewijst de piloot woensdagavond als Margriet haar dierbare vriendin Mariëtte in Umbrië gaat opzoeken. Met de gehuurde Fiat Panda vertrekken de dames naar Todi, waar Mariëtte voor twee maanden een appartement heeft gevonden.
Margriet: “Al snel na het verlaten van de luchthaven krijg ik een onaangename déjà vu van de turbulentie tijdens de vlucht. Een waarschuwingslampje op het dashboard licht op. De Fiat sputtert en baant zich moeizaam een weg door het Umbrische landschap. Met wat geduld en een beetje geluk bereiken we uiteindelijk Todi.
De schemering valt wanneer we vanaf het parkeerterrein de kabelbaan nemen naar het historische centrum boven op de heuvel. Het appartement is knus en gezellig, maar we hebben nog een missie: een Aperol Spritz drinken op het Piazza del Popolo. Met uitzicht op de verlichte gebouwen proosten we op een paar heerlijke dagen in Umbrië. Op het programma staan onder andere een keramiekworkshop en een bijzondere maaltijd bij een lokale boer.
Pandapech
Na een rustige nacht staan we vroeg op. Vandaag heeft Mariëtte me uitgenodigd voor een uitstapje met haar docent en medestudenten van de Italiaanse les. De bestemming is Deruta, een dorp dat al meer dan zes eeuwen bekendstaat om zijn keramiek. Met overal ateliers en winkels ademt alles hier keramiek.
Voordat we vertrekken, willen we nog even langs de garage van de autoverhuurder. De kabelbaan brengt ons probleemloos naar het parkeerterrein, maar de Fiat heeft andere plannen. De motor weigert dienst. Uiteindelijk worden we opgehaald door David die eveneens op weg is naar de keramiekworkshop.
Keramiek beschilderen
In het keramiekmuseum van Deruta wacht ons een creatieve ochtend. Op lange tafels liggen witte tegels, patronen en verf klaar. We beginnen met het overbrengen van een ontwerp op de tegel. Met een geperforeerd patroon en carbonpapier verschijnen langzaam de contouren van het motief. Onze handen en de tegel worden zwart van het carbonstof, maar volgens de begeleiders zie je daar na het bakken niets meer van.
Daarna begint het leukste gedeelte: schilderen. Voorzichtig vullen we de patronen met kleur. De tijd vliegt voorbij. Trots leveren we onze creaties in voor het bakproces op duizend graden. Het eindresultaat zal ik pas eind juni zien, wanneer Mariëtte de tegel mee terugneemt naar Nederland.
Slenteren door sfeervol Deruta
Na de workshop slenteren we door de sfeervolle straatjes van Deruta. Overal lonken winkels vol kleurrijke serviezen, vazen, sieraden en kerstornamenten. Hoe meer moois we zien, hoe moeilijker het wordt om iets te kiezen. Uiteindelijk besluiten we met lege handen maar met een hoofd vol inspiratie verder te gaan.
De garage in Marsciano
Vrienden zetten ons af bij de garage in Marsciano. Helaas is deze voor de lunch gesloten. Dan maar de stad in voor koffie en pizza op een terras. Wanneer de garage even later opent, rijdt de eigenaar ons met een auto vol gereedschap naar Todi om de Panda te inspecteren. Ook hij krijgt de motor niet direct aan de praat. Na diverse controles, het uitlezen van de computer en meerdere pogingen slaat de motor uiteindelijk weer aan. Morgen moeten we nog even terugkomen voor een extra controle, maar voorlopig kunnen we weer op pad.
Duomo & Deli
Na een verfrissende douche en een korte rustpauze trekken we Todi in. De terrassen zitten vol en op het Piazza del Popolo reserveren we alvast een tafel voor de avond. Mariëtte laat me eerst meer van de stad zien, waaronder de indrukwekkende Duomo di Santa Maria Annunziata. Onder de kerk dwalen we door oude tombes en bewonderen we een permanente kerststal.
Rond 20.00 uur nemen we plaats op het terras van Deli Food & Wine.
Met een Aperol binnen handbereik kiezen we voor een tartaar van zalm en een tartaar van rundvlees en burrata. Daarna nemen we allebei een in sherry gemarineerde, houtgerookte lamsbout. We sluiten het feestmaal af met een brownie met de lekkerste caramelsaus ever. De lokale Portarello-wijn is eveneens een schot in de roos. Voldaan nemen we rond 23.00 uur afscheid en slenteren we terug naar het appartement. Tijd om dit blog af te maken en even verslag uit te brengen aan het thuisfront.”
Geef een reactie