Bye bonnie Scotland, hello lovely Lake District

Dag 23: en route met regen en regenbogen

Vandaag stond vooral in het teken van reizen, met de gebruikelijke voorpret en het gedoe dat bij verkassen hoort. Aan de rand van het ravijn bloeien de mooiste bloemen. Dus had Geert al voor vertrek braaf de aanwijzingen van de camping in het Lake District doorgenomen. Op de website las hij “Whenever possible approach from the South (Newby Bridge)”, alsof je toegang krijgt tot een geheime society. Met de geruststellende toevoeging: “Final approach is narrow in places” en in de reviews nog wat bemoedigende woorden als “the stone walls are very unforgiving…” Dat de final approach zo’n 20 kilometer voor aankomst ingaat, weten we bij vertrek nog niet. Dus de eerste 150 mijl verlopen redelijk zorgeloos.

Onderweg zien we het landschap langzaam transformeren naar heuvels en groene weiden. En … daar verandert niets aan, regen en zon wisselen elkaar voortdurend af. Bij Gretna Green, de legendarische trouwbestemming waar nog steeds 5000 stellen per jaar elkaar het ja-woord geven, verlaten we even de snelweg. Iedereen kent het verhaal van Gretna Green, denkt Margriet. Iedereen behalve Geert … dus krijgt hij onderweg een spoedcursus “huwelijkstradities voor dummies”. Een korte stop zit er met onze 14 meter lengte niet in. Na een snelle blik op een wat vervallen gebouwtje dat als wedding chapel op de kaart staat, geflankeerd door een gigantische shopping outlet, duiken we de M6 weer op.

Smalle wegen en snelle chauffeurs

Improvisatiemaaltje

De camping zelf is groen, ruim opgezet… en, jawel, nat. Regen voert vandaag de boventoon. In de lokale Co-op slaan we boodschappen in. Met het getik van regen op het dak maken we onze eigen maaltijd, geïmproviseerd op het beperkte assortiment van de supermarkt. Eenvoudig doch voedzaam, niets mis mee.