Zwerven vanuit Vierhouten

Veluwe Zwerfpad etappes 10 en 11

Soms kom je op een camping waar je na 5 minuten al weet … hier ga ik terugkomen. Camping Frusselt in Vierhouten is zo’n camping. De gastvrije ontvangst, de ruime plek met terrasje, het fijne en warme sanitairgebouw en de gezellige bistro met handgemaakte pizza’s to die for … wij worden er blij van. Afgelopen weekend gebruikten we dit rustige plekje als uitvalsbasis voor 2 etappes van het Veluwe Zwerfpad. Aankomend weekend keren we terug voor nog een etappe en … minimaal 2 pizza’s als beloning.

Als we in de loop van vrijdag aankomen, is het te laat voor de geplande 7,5 kilometer-etappe van Elspeet naar Vierhouten. Dus pakken we de auto naar de Gortelse Heide. Daar lopen we, terwijl de zon snel zakt, nog een rondje van 4 kilometer. Af en toe voelen we een warme windvlaag, alsof de heide haar opgeslagen warmte met een zucht weer loslaat. Alhoewel het er volgens Geert moet stikken van de wolven, zien we mens noch dier. Opgewarmd en uitgelaten komen we terug bij de camping.

Bistrot het Frusseltje

In de camping-bistro smullen we van een salade geitenkaas en verse pizza’s. De eigenaar maakt de pizzabodems met de hand, naar romeins recept. Daardoor zijn ze dun en super knapperig. We toppen de maaltijd af met bitterballen, een lievelingssnack van Margriet. Terug in de caravan valt de vermoeidheid over ons heen en liggen we op tijd in bed.

Twee etappes achter elkaar

Zaterdagochtend gaat de wekker om half 8. We ontbijten met Eton Mess, gemaakt van overgebleven ingrediënten van etentjes eerder deze week. Om 9 uur pakken we de bus naar Elspeet. Vandaar lopen we in het ochtendzonnetje naar Vierhouten. Rond 11 uur zit etappe 10 van het Veluwe Zwerfpad erop. We reizen met de bus via Apeldoorn naar Vaassen. Daar eindigt of begint etappe 11, maar net hoe je het bekijkt.

Vlakbij de bushalte, in het centrum van Vaassen, ligt kasteel Cannenburg. Het is een eeuwenoud kasteel dat na de Tweede Wereldoorlog door de Nederlandse regering werd geconfisqueerd omdat het vijandig vermogen betrof. Nu is het een museum. In het koetshuis ernaast kun je heerlijk lunchen. Het is een populaire plek dus reserveren is aan te bevelen. Wij hebben geluk en bemachtigen de laatste vrije tafel. Op een pieperpannenkoek en een brisketburger uit de smoker durven wij etappe 11 wel aan!

Het Verscholen Dorp

We lopen in bijna 16 kilometer naar Vierhouten terug. De route voert ons door een afwisselend landschap van weides, heidevelden en bossen. Vlakbij Vierhouten komen we langs het Verscholen dorp. Hier vonden in de Tweede Wereldoorlog honderden onderduikers een schuilplaats. De nagebouwde hutten zijn laag en donker, maar het omringende bos bood in ieder geval frisse lucht en meer bewegingsruimte dan een zolderkamer.

Enigszins stram komen we bij de camping aan. Na een lekkere warme douche eten we in een lokaal grillrestaurant. Het restaurant is stampvol, het eten okay. Met enige weemoed denken we aan de pizza’s van de avond ervoor. 

Als we de camping zondag verlaten, schijnt de zon alweer volop. Met nog zo’n weekend in het vooruitzicht rijden we met een grote glimlach het terrein af. Tot volgende week!