Gent smaakt altijd naar meer
buitenland . camping en glamping . fietstocht . Gent . huwelijk . restaurant . wandelingAfgelopen week waren we alweer één jaar getrouwd. Time flies. Om dat te vieren trokken we naar Gent, onze favoriete stad in België. Dit keer brachten we ons eigen huisje mee. Stadscamping Urban Gardens bleek een prima uitvalsbasis om Gent en omgeving op de fiets te verkennen. We aten de sterren van de hemel en namen letterlijk een kijkje in een keuken waar open vuur en fermentatie de smaak bepalen. We wandelden al swingend door de oude dokken en lieten ons meevoeren op zwoele gitaarklanken. Kortom: Gent smaakte opnieuw naar meer.
Donderdag 20 augustus
Als we bij Urban Gardens aankomen, is het al half zes. Veel tijd om de caravan te installeren hebben we niet, want om half acht worden we verwacht bij Commotie. Dit restaurant is doorgaans weken van tevoren volgeboekt, maar dankzij een lastminute-annulering hebben we toch een reservering bemachtigd. Na wat gestuntel met de navigatie staan we uiteindelijk voor de indrukwekkende poort. Eenmaal open zorgen brandende vuurschalen meteen voor een indrukwekkende entree.
Commotie aan de Chef’s table
Commotie is gevestigd in een vrijstaand huis met tuin. We mogen kiezen: een tafel met uitzicht op het groen of de chef’s table rond de open keuken. Geert hoeft niet lang na te denken. Natuurlijk wil hij de chef en zijn brigade op de vingers kijken. Boven open vuur hangen tarbots en kruiden. Ze zijn kenmerkend voor de eigenzinnige stijl waarmee chef Thomas Gellynck open vuur, wildpluk, fermentatie en seizoensgebonden groenten en kruiden samenbrengt.
Het zevengangenmenu met bijpassende wijnen is een feestje voor alle zintuigen. Voor onze neus ontstaan met veel kalmte en precisie kleine kunstwerkjes. Gerookte mosselen met kruiden en scheermessen met asperges en lente-ui zijn bijna te mooi om op te eten. De tarbot die bij binnenkomst nog boven het vuur hangt, verschijnt later op ons bord met tomaat en shiso. Met het verse zuurdesembrood vegen de laatste restjes van de overheerlijke sauzen van ons bord.
Voldaan en dankbaar dat we onze trouwdag zo bijzonder mochten vieren, klimmen we weer op de fiets. Ook op de terugweg laat de navigatie ons regelmatig in de steek. Tegen de tijd dat we bij de caravan arriveren, hebben we al een flink deel van de verzamelde calorieën verstookt.
Vrijdag 21 augustus
Blijmoedig genieten bij Vrijmoed
Na uitbuiken en uitslapen wacht alweer een gastronomische belevenis. Ditmaal schuiven we voor de lunch aan bij Vrijmoed, het tweesterrenrestaurant van chef Michaël Vrijmoed. We laten ons in vijf gangen verrassen door deze sympathieke chef, die na afloop zelf komt informeren of het gesmaakt heeft.
Dat heeft het. Sterker nog, de verfijnde gerechten hebben diepe indruk gemaakt. Groenten en wieren hebben geen bescheiden bijrol maar zijn volwaardige smaakmakers. En ook hier brengen de verfijnde sauzen ons in vervoering. Geert kiest voor de perfect gepairde wijnen, Margriet voor alcoholvrije begeleiders. De combinaties van vruchtensappen en thee-extracten met kruiden zijn zó bijzonder smaakvol dat je er bijna de wijn voor zou afzweren.
Wintercircus
Ook de bediening maakt indruk. Bij de gerechten krijgen we mooie verhalen cadeau. Zo is het recept van de tiramisu ter ere van onze trouwdag afkomstig van de grootmoeder van een Italiaanse collega. Bij vertrek krijgen we nog een leuke tip: breng een bezoekje aan het nabijgelegen Wintercircus. Deze voormalige circuspiste en autogarage blijkt omgetoverd tot een levendige plek vol kunst en horeca.
We fietsen op ons gemak door de stad terug naar de camping. Na zo’n uitgebreide lunch hebben we ’s avonds weinig behoefte aan culinaire hoogstandjes. Een houtovenpizza van de foodtruck op de camping is precies genoeg.
Zaterdag 22 augustus
Swingend door de oude dokken
Zaterdagochtend zitten we alweer op tijd op de fiets. We hebben een wandeltour geboekt door het oude dokkengebied van Gent. Als we bij het startpunt aankomen, staat gids Wim van Wettewa Tours al op ons te wachten. We blijken de enige deelnemers en krijgen dus onverwacht een privétour. Altijd leuk, al verdient deze wandeling absoluut meer deelnemers.
Wim vertelt bevlogen over zowel de geschiedenis van het industriële havengebied als de ontwikkelingen die de oude dokken nieuw, multifunctioneel leven inblazen. Het masterplan voor het gebied werd bedacht door OMA, Office for Metropolitan Architecture, het bureau dat mede werd opgericht door Rem Koolhaas. In het zogenaamde brochettemodel vormt het water de centrale spies van de shaslick. Dwars daarop wisselen bebouwing en groene zones elkaar af als stukjes vlees en groentes.
Een muzikale brochette
Maar Wim vertelt niet alleen. Via een koptelefoon krijgen we muzieknummers te horen die aansluiten bij de diverse plekken waar we stilstaan. Daarmee creëert Wim zijn eigen brochette. Het ene moment staan we geboeid stil bij zijn verhalen, het volgende moment wandelen we met muziek in de oren rustig verder. Na afloop bedanken we Wim hartelijk voor deze bijzondere belevenis. Wat een leuke manier om een stadsdeel beter te leren kennen!
Zomer in Gent – zelfs als het regent
In juli en augustus poppen overal in Gent zomerbars op: tijdelijke terrassen waar je bij mooi weer kunt genieten van eten, drinken, natuur en cultuur. Wij strijken neer bij De Bergen. Het zomerterras ligt bij een foodhal vol streekproducenten. We besluiten binnen een plekje te zoeken. Een goede keuze, want even later komt de regen met bakken uit de lucht. Na een lekkere lunch volgen we de fietsknooppunten richting de camping. Die zijn uitstekend aangegeven en voorkomen dat we opnieuw gaan dwalen.
Openluchtconcert in Mariakerke
Lang kunnen we niet bij de caravan blijven hangen, want om vijf uur worden we verwacht bij zomerbar De Schuur in Mariakerke. Daar genieten we van een concert van ATLO, het muzikale project van singer-songwriter Assunta Mandaglio en gitarist-producer Pieter Thys, voorheen bekend als Assunta & The Light Orchestra. Hun opzwepende muziek, deels in het Portugees gezongen, neemt ons voor even mee naar warme, zuidelijke oorden. En natuurlijk mag bij zo’n moment een tapasplankje niet ontbreken.
Voor de terugweg kiezen we een route die ons buitenom langs Gent voert. Tussen groen en water liggen oude villa’s. Het is er schilderachtig en onverwacht rustig. We krijgen volop inspiratie voor een toekomstige duik in het achterland van Gent. Een mooi verlangen om mee naar huis te nemen.
Want één ding weten we inmiddels zeker: Gent smaakt altijd naar meer.
Geef een reactie