Cote d’Opale
buitenland . cider . Frankrijk . kaas . marktAfgelopen vrijdag reden we met de caravan voor de tweede keer dit jaar Frankrijk binnen. Terwijl we een lijstje maakten van must-have lekkernijen, concludeerden we enigszins beschaamd dat het op Proevereis al sinds juni stil is. Terwijl wij absoluut niet stilgezeten hebben. Niet figuurlijk, maar zeker ook niet letterlijk. Want sinds onze thuiskomst eind juni hebben we het wandelen helemaal ontdekt. En die hobby slokt veel van onze tijd op. We lopen het Marskramerpad dat Scheveningen met Bad Bentheim verbindt. En hoe verder we van Scheveningen weglopen, hoe meer reistijd we kwijt zijn. Maar daarover een andere keer meer.
We pakken vanaf nu de digitale pen weer op en kijken eerst nog even terug naar onze Frankrijktrip afgelopen juni. Avondenlang zaten we met een groep vrienden aan een lange tafel te genieten van uiteenlopende gerechten en bijpassende wijnen. Iedere avond stonden er andere kokkies in de keuken van de sfeervolle woonboerderij.
Op zoek naar produits du terroir
Onze kookbeurt was een mooi excuus om overdag rond Wimille onze smaakpapillen te verrassen en bijzondere ingrediënten in te slaan. Omdat we tussendoor ook nog wat moesten werken, hebben we ons tot 2 kleinere expedities beperkt. In een open auto met een graad of 25 in het geheel geen straf. De streek waarin Wimille ligt is nog net geen Normandië en culinair gezien vooral een beetje een overgangsgebied tussen België en Frankrijk.
We zijn op zoek gegaan naar kaas en cider uit de streek, omdat de lokale andouillette voor Margriet echt een brug te ver is. Voor de niet-ingewijden: het is een worstje gemaakt van varkensdarm en andere delen die je niet zomaar in de toonbank van de Nederlandse slager vindt. En volgens de ervaringsdeskundigen in ons gezelschap een worstje waarin je de herkomst van de onderdelen aan de smaak herkent. Bij de andouillette hoort een goed glas cider en daar houden wij beiden gelukkig van. Dus een mooie tocht uitgezet naar La Ferme du Wint. Dwars door het glooiende agrarische landschap met af en toe een idyllisch dorpje.
Laiterie/fromagerie La Ferme du Vert
Op een weggetje nauwelijks breder dan de auto ontdekten we een bordje met Fromagerie in de berm. Het leidde ons naar een verlaten kaasmakerij naast een hotel restaurant. Teleurgesteld liepen we een rondje om het gebouw en zo ontdekten we een nieuw bordje. Dankzij de nieuwe aanwijzingen kwamen we alsnog bij de moderne kaasboetiek van de befaamde – althans daar in de omgeving – gebroeders Bernard.
De winkel met zicht op de kaasmakerij bood zoveel lekkers dat we niet konden kiezen. Gelukkig was daar een oplossing voor: een schattig boxje met diverse kazen voor een kaasplankje. ’s Avonds bij het diner bleken ze bij iedereen – 12 man totaal – in de smaak te vallen, waarbij de favoriet per persoon verschilde. Ze vielen zelfs zo in de smaak dat een groot deel van het gezelschap de volgende dag naar de winkel toog om hun eigen voorraadje in te slaan.
La Ferme du Wint
Na dit onverwachte bezoek zetten we onze tocht voort naar La Ferme du Wint. De dorpjes werden kleiner, de weggetjes nog smaller. Aan het einde van een doodlopende weg vonden we een boerderij, maar of we goed zaten was nog maar de vraag. We vroegen het aan de boer op het erf, in ons beste Frans. Hij wees ons naar een stukje van een grote schuur. Het winkeltje erin was best leuk aangekleed met alle producten die ze zelf maken.
De kaasjes zouden een behoorlijke stempel gaan drukken op de geur in onze caravankoelkast. Tip: laat ze vacuümeren. Wij hebben het thuis alsnog gedaan. De cider bleek heel anders te smaken dan wat we kennen uit de supermarkt. Veel minder zoet en veel complexer van smaak. We vonden hem superlekker en dus is Ferme Du Wint wat ons betreft een absolute aanrader!
Naar de vismarkt in Boulonge sur Mer
Voor onze kookbeurt hadden we onder andere ceviche van makreel bedacht. Dat betekende vroeg op en naar de vismarkt van Boulogne sur Mer. Vanaf de kustweg werden we getrakteerd op fenomenale vergezichten met de krijtrotsen van Engeland en een opaalkleurige zee. In de haven stonden een stuk of 20 visstalletjes. Niet ruim gesorteerd, een bewuste keuze. Ze verkopen er hoofdzakelijk vis uit de buurt en seizoensgebonden. Daardoor krijg je spartelverse vis die duurzaam gevangen is.
Met zware hoofden van de avond ervoor was een kopje koffie in Boulogne sur Mer meer dan welkom. Het was weer te gezellig geweest 🙂 Tijdens het rondslenteren kwamen we hier en daar muurschilderingen tegen. Deze muurschilderingen zijn ware kunstwerken en je kunt er een speciale stadswandeling langs maken. Daarvoor ontbrak ons de tijd. Wel stuitten we op een leuke bakkerij met een gezellig binnenplaatsje.
Het was dat we de koffie net op hadden, anders waren we zeker blijven hangen bij Les Farines d’Emile. Met een heerlijk appelbroodje en een vers desembrood onder de arm kwamen we terug bij de auto. Tijd om terug te gaan, er moest immers nog gekookt worden!
Geef een reactie