Letterzetters en eekschillers
Overijssel . wandelingBestemming: Dalfsen
Wat is het toch leuk om een vertrouwde omgeving door de ogen van iemand anders te bekijken. Vanmiddag lieten we ons langs de landgoederen rond camping Starnbosch leiden. Al 2 winters wandelen en fietsen we in deze omgeving. We hebben best wel wat gezien. Maar onze gids Wim Schrijver, geboren op de boerderij bij de ingang van de camping, verraste ons keer op keer. De “ah!’s” en “oh-ja?’s” delen we graag.
Op pad met de gids
De wallen aan weerszijden van het Sterrenbos waarin camping Starnbosch ligt, zijn ooit aangelegd als bescherming tegen stuifzand. Boeren gebruikten heideplaggen voor hun stallen en de achtergelaten kale gronden stoven ontzettend. De wallen begonnen als kleine dammetjes, met begroeide takken erin geprikt. De takken vingen het stuifzand op en de dammetjes groeiden. Door er iedere keer nieuwe rijen takken in te steken, ontstonden de huidige wallen. Ze zijn soms wel 6 meter hoog.
Letterzetters
Sinds een paar jaar worden delen van het sparrenbos vervangen door andere boomsoorten. Om diversiteit te bevorderen. De letterzetter helpt de mens graag een handje, als is dat genoegen lang niet altijd wederzijds. Deze schorskever is gek op naaldbomen en eet ze van binnen op. Zo’n 4000 tot 6000 kevers zijn er nodig om een gezonde spar te slopen. Vroeger werden sparren uit het Sterrebos vooral gebruikt voor de mijnbouw in Limburg. Nu leveren de meer dan 20 meter hoge Douglas bomen wel 6000 euro per stuk op. Als je trouwens sparren of eiken recht omhoog wil laten groeien, kun je er een beukenboom naast zetten. Die houdt de buren graag op het rechte pad.
Het sterrenbos waarin wij staan, vernoemd naar het patroon van uitwaaierende paden, gaf landgoederen in de 18e eeuw status. De zichtlijnen waren perfect voor de jacht, dus middenin de ster stond meestal een jachthut. Wij kijken uit op zo’n voormalige jachthut, zeg maar gerust jachthuis. En opeens begrijpen we de lay-out van de paden eromheen. Hetzelfde geldt voor de vele kuilen in het bos. Nu weten we dat het schuttersputjes zijn, gegraven door Duitsers in 1945, terwijl ze zich langzaam terugtrokken vanwege oprukkende Canadezen.
Eekschillers
De eikenbomen leverden arme families uit het westen jarenlang soelaas. Ze trokken begin mei naar de heidevelden, bouwden daar een hutje en klopten of schilden tot begin juni de bast van de eikenbomen. Ze werden eekkloppers of eekschillers genoemd. De bast vol looizuur werd in Zwolle gemalen. De gemalen bast werd gebruikt als looistof door leerlooierijen. Van het overgebleven eikenhout stookten bakkers hun ovens en de spoorwegen hun locomotieven. Over hergebruik gesproken … van oude duikers heeft men hier een woning voor vleermuizen gemaakt.
Landgoed den Aalshorst
Maar die woning is niets vergeleken met de vakantiewoning midden op het landgoed den Aalshorst. Wie daar een weekje van wil genieten moet familie van de landgoedeigenaar zijn. En kan alleen op voorinschrijving reserveren! Ook Jeroen Krabbé blijkt een vakantiehuis in de buurt van het landgoed te hebben. We lopen er nietsvermoedend langs. Want om nieuwsgierige pottenkijkers op afstand te houden, vertelt de gids pas honderden meters verder, van wie de woning is.
Bordeneters
Last but not least een handig weetje: spijker nooit een bord aan een boom, want voor je het weet, eet de boom het bord op. En krijg je het dus nooit meer los.
Geef een reactie