Sunny & yummy York!

Dit huis op weg naar onze Jeep in Coniston geeft een loze belofte af, want de nieuwe dynamo wordt in de stromende regen ingebouwd. Gelukkig heeft al dat water geen invloed op het resultaat, want na minder dan een uur rijdt de Jeep weer als vanouds. Terug op de camping gooit Geert demonstratief zijn cape weg en haken we de caravan aan. On the road again en wel naar York.

We bellen en mailen allerlei campings in de omgeving van York, met wisselend succes. De prijzen lopen uiteen van 50 tot wel 72 pond voor een nachtje. Gelukkig vinden we uiteindelijk Chowdene caravan park aan de rand van York, op 12 minuten loopafstand van één van de Park & Ride locaties die aanmoedigen om per pendelbus naar het stadscentrum te komen. We worden hartelijk ontvangen door eigenaresse Catherine en installeren ons op één van de vijf gravel pitches. De faciliteiten zijn eenvoudig, maar dat is prima voor een nachtje.

Als we alles op orde hebben, lopen we naar de shopping mall bij Monks Cross. Daar vinden we een P + R bushalte. Al snel komt de pendelbus eraan. Als de deuren opengaan, stroomt de hele bus leeg. We wachten geduldig. “I am not going any further”, roept de buschauffeur met waarschijnlijk Duitse roots. Want als we aangeven juist terug willen, namelijk naar York centrum, wijst hij naar een bushalte tien meter verderop. Dat is de instaphalte en wij mogen daar pas aan boord. Regels zijn regels!

“Hello again”, roepen we dan maar vrolijk als we instappen in dezelfde bus bij dezelfde chauffeur. Een retourticket kost nog geen 4 pond per persoon en het is de ideale manier om snel in York te komen. We stappen bij het treinstation uit, daar begint onze rondwandeling van Britblog.

Als we halverwege de wandeling zijn, lopen we langs restaurant Fish & Forest. Daar hadden we een lunchreservering, maar die hebben we geannuleerd nadat we pech kregen. We besluiten ons geluk te beproeven en vragen of ze een tafeltje vrij hebben. Toevallig wel, er hebben zich net mensen afgemeld. Wat volgt is een werkelijk goddelijk diner.

We beginnen met een cocktail, voor Margriet haar all time favourite margarita en voor Geert een ongebruikelijke mix van absynthe, gin, limoncello, dry vermouth, green chartreuse, triple sec en lemon onder de naam Corpse Reviver. Als appetizer nemen we een ceviche van verschillende vissoorten.

Geert kiest hert als hoofdgerecht, met verschillende bereidingen van wortel en jus. Margriet krijgt de gebakken zeebaars in een saus van tomaat en rode peper. Daar wil ze voortaan wel elke nacht voor wakker gemaakt worden. We eindigen met een zachte blauwe geitenkaas uit Yorkshire en een chutney van rode ui, gevolgd door een panna cotta met crumble en appelijs.

Nog nagenietend lopen we naar de bushalte. De pendelbus laat nog een half uur op zich wachten, dus we nemen nog een afzakkertje in de pub aan de overkant, waaruit livemuziek klinkt. Na een paar nummers gehoord te hebben, begrijpen we de naam van de pub een stuk beter: Cat in the Wall. Tijd om de laatste bus te halen, voordat we onszelf verdrinken in whisky en margarita’s!