Onze eerste stappen op het Veluwe Zwerfpad

van Planken Wambuis naar Oosterbeek

De gids van het Veluwe Zwerfpad lonkte al weken vanuit de boekenkast op de overloop. Dit 375 kilometer lange pad slingert in twee grote lussen over de Veluwe – met Arnhem als begin- en eindpunt. Het is een stille uitnodiging om deze winter lekker buiten in beweging te blijven. Dit weekend hebben we zo’n 40.000 stappen gezet en van elke stap genoten.

Vrijdagmiddag laat zetten we de caravan op minicamping Kooningsveld, net buiten Arnhem. Deze ligt aan de rand van het park van ’s Koonings Jaght. De knusse camping biedt werk aan mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt en grenst aan een groot woonzorgterrein. Voor ons is het een prachtige uitvalsbasis om uit te zwerven.

Chili con carne en Pinot Noir

We haasten ons naar de Valkenburcht in Oosterbeek, waar Geert’s moeder – ma Schaap – al met een dampende pan chili con carne wacht. Omdat vrijdag haar vaste bridgeavond is, eten we vroeg en kletsen we gezellig bij.

Daarna keren we terug naar de camping, trekken een flesje Pinot Noir open en nestelen ons met Schotse plaids op de bank voor een serie. Tegen tienen vallen we in slaap met het geruis van de A12 en het geroep van uilen op de achtergrond.

Het wordt etappe 2

We worden vroeg wakker. Het plan om etappe 1 te lopen – van Arnhem naar Wolfheze – verruilen we voor etappe 2, van Wolfheze naar de Planken Wambuis, dwars door het Renkumse Beekdal. Omdat de paden daar bij regen vaak modderig zijn, willen we van het droge weer profiteren.

We parkeren de auto bij eindpunt Planken Wambuis en lopen vervolgens ruim 19 kilometer terug. De route is afwisselend: bossen vol kleur, beekjes die glinsteren in het zonlicht, weides vol paarden. Overal volgen we met gemak de geel-rode markering. Met het routeboekje in de hand lezen we over de geschiedenis van de plekken die we passeren, terwijl we met de app Obsidentify paddenstoelen leren herkennen.

Sprengbeken en strudelgeluk

De sprengbeken in het Renkums Beekdal leverden vroeger water en energie voor wasserijen en papierfabrieken. In het bezoekerscentrum vinden we naast informatie ook streekproducten als jam en gelei van eigen appel- en kweeperenbomen.

Rond de beken moet je de ijsvogel kunnen spotten, het zijn favoriete voer- en broedplekken voor deze soort. Helaas blijft het voor ons bij een opgezette versie in de vitrine.

De Beekdalhoeve vormt een aangenaam rustpunt. We bestellen apfelstrudel met vanille-ijs en -saus. Deze wordt opgediend als een klein schilderijtje. Vol zoete energie lopen we verder, met de zon op ons gezicht en de truien diep in de rugzak.

Bij station Wolfheze pakken we de buurtbus richting Oosterbeek. Bij de bushalte ligt streekwinkel De Heerlijkheid van Wolfheze, waar kisten vol biologische groenten en fruit staan uitgestald. We laten alles deze keer links liggen, want bij ma Schaap staan al mosselen op het menu.

Weerstand met Pieter Jouke

Na het eten scheiden onze wegen – zij vertrekt naar Ede voor een livestream van La Bohème, wij naar het Posttheater in Arnhem voor een avondje cabaret met Pieter Jouke. Zijn voorstelling Weerstand zit vol herkenbaar ongemak, slimme woordspelingen, onverwachte wendingen en vrolijke interactie met het publiek. Helemaal vrolijk verlaten we het theater. Wat nemen we na afloop mee? Neem de tijd voor dingen en blijf gezond. Een perfecte samenvatting van ons weekend.

Deel van etappe 1 erbij

Na een stevig ontbijt van eieren met spek trekken we zondagmorgen opnieuw de wandelschoenen aan. We rijden naar station Oosterbeek, halverwege de eerste etappe. Van daaruit nemen we de trein naar Wolfheze, waar we de geel-rode aanwijzingen weer oppakken.

Het is opnieuw prachtig weer en we wandelen over een dik tapijt van herfstbladeren.

Al snel verdwijnen de truien in de rugzak en wandelen we via het ecoviaduct Wolfheze – volgens het bord een unieke oversteek voor mens én dier – verder richting Oosterbeek. We passeren grafheuvels en eeuwenoude eiken, sommige meer dan 500 jaar oud. Het valt ons steeds op hoe rijk dit gebied is aan verhalen en hoe goed de informatie onderweg wordt gedeeld. Al lopend leren we zoveel over de geschiedenis van de Veluwe.

Na bijna negen kilometer staan we weer in Oosterbeek. De helft van de eerste etappe zit erop. We drinken nog een kop thee bij ma Schaap, haken de caravan aan en rijden terug richting het westen. Wat een heerlijk weekend vol inspanning en ontspanning!

2 comments