Eilandgeluk
boerderijwinkels . kaas . natuur . overnachten . restaurant . TerschellingEen midweek op Terschelling
Na vele winterse wandelingen door de Veluwse bossen trekken zon en zee ons weer vaker richting de kust. Zo brachten we in april een midweek door op Terschelling. Met elf vrienden streken we neer in Schipsdune, een luxe vakantiehuis in Oosterend. Terwijl het ritme vanzelf vertraagde, vulden de dagen zich met precies de juiste ingrediënten: goed gezelschap, lekker eten en gezellige spelletjes. We trokken er in wisselende samenstelling op uit en werden steevast beloond met adembenemende vergezichten, bijzondere verhalen en mooie streekproducten. In dit blog blikken we graag nog even terug.
We vierden de verjaardag van Helma bij Dún, het restaurant van het pas geopende hotel Elements in Formerum aan Zee. Het hotel ligt prachtig op een duintop; alleen al het panoramische uitzicht en de smaakvolle inrichting maken een bezoek de moeite waard.
De keuken sluit daar naadloos op aan: comfort food, verfijnd, maar zonder pretentie. Oesters die smaken naar de zee waar je op uitkijkt, een rijke bisque, een klassieke steak tartaar, garnalenkroketjes, een goed gevulde Ceasar salade…
Schaapachtig lekker
Wie Terschelling wil meenemen naar huis, hoeft niet ver te zoeken. Over het hele eiland vind je kleine producenten en boerderijen waar ambacht nog de standaard is. Bij De Zeekraal — een biologische schapenboerderij — dwaalden we over het erf om vervolgens in de boerderijwinkel onze slag te slaan. Natuurlijk ging het gelijknamige zilte kaasje mee. Maar juist de oudere schapenkazen verrasten: vol, rond en karaktervol. Ook voor wollen kleding en accessoires kun je in de winkel terecht.
En maar schommelen, en maar kijken naar …
Een huifkartocht door natuurgebied De Boschplaat was de kers op de verlate verjaardagstaart van Margriet. De website kondigde het al aan: bij Puur Terschelling draait alles om dieren, natuur en dat pure eilandgevoel — en daar bleek geen woord van gelogen. Terwijl Anne Bierema de huifkar behendig over smalle paadjes mende, vertelde hij honderduit over wat we zagen en over de geschiedenis van het eiland. We hingen aan zijn lippen.
De Boschplaat is niet zomaar een natuurgebied: het is een officieel Dark Sky Park. Dat betekent dat het een van de weinige plekken in Nederland is waar het ’s nachts nog écht donker wordt. Door minimale lichtvervuiling krijgt de natuur hier vrij spel — en kregen wij dus een zeldzame kans om de sterrenhemel te ervaren zoals die bedoeld is: helder en overweldigend.
In het schemerdonker stopten we bij een hoog duin waar zoon Jochem ons opwachtte. Hij nam ons mee omhoog voor een eerste les in sterrenkunde. Na een koud maar interessant kwartiertje was er koffie en thee in de huifkar. Dankbaar warmden we ons op. Terwijl het snel pikkedonker werd vonden de paarden, geholpen door een klein lichtje, de weg naar de stal. Eenmaal terug mochten we plaatsnemen in een kleine bioscoopzaal. Daar leerden we meer over het heelal en onze sterrenbeelden. Wat een bijzondere ervaring!
Tastbare herinneringen
De volgende dag was het alweer tijd om te vertrekken. We sluiten dit blog af met drie cadeau- en souvenirtips die ons nog lang aan deze geweldige week doen denken: een snijplank waar het beachgevoel figuurlijk vanaf druipt (gekocht bij Lokaal Terschelling, Torenstraat 3, West-Terschelling), een schattig uilenpaar uit de (fietsenverhuur)winkel vol betaalbare kunst naast Schipsdune en een mega-Stapeltorenspel van Uber Games dat het meest fanatieke in een ieder naar boven haalde.
Wat ontzettend leuk om deze heerlijke trip weer een beetje te herbeleven…. Ben nog steeds verliefd op het prachtige Terschelling en wat was het weer een kado met deze gemeleerde, ozo dierbare vriendenschaar….prachtig geschreven!!! Dank !!!
Wat een prachtig geschreven verslag van een heerlijk verblijf op Terschelling. Ik mag het zeggen, want ik was erbij. ❤️
Wat n heerlijk verhaal, ik was weer even terug op Terschelling….
Wat hebben we genoten!
Wat leuk om het zo terug te lezen. Hele mooie samenvatting van een paar heerlijke dagen op Terschelling. Alleen blijven de culinaire vaardigheden van Geert en Alfred wat onderbelicht.
Haha, dat houdt ze gretig, Nico 😉