Bonnie Scotland

Dag 12: een warme kennismaking met Arran

Nadat we gisteren bijna een dag lang op Arran uitgekeken hebben, is het vandaag tijd voor een bliksembezoek aan dit bijzondere eiland. We pakken de ferry van 10 uur en laten de grijze wolken achter ons. Met het zonnetje op ons dak rijden we de kustweg van Lochranza naar Blackwaterfoot af en wanen we ons op een subtropisch eiland. Zeker als we de eerste palmbomen zien. En nee, we hebben dan nog geen druppel whisky op.

Blackwaterfoot is de thuishaven van de Arran Butcher. Helaas blijkt de slagerij gesloten vandaag. Gelukkig vinden we alternatieven: op Bellevue Farm ligt de koeling vol kaas en vlees van eigen schapen en geiten. Bij Blackwater Bakehouse stellen we onze voorraad koolhydraten voor de komende dagen veilig.

Mystiek bij Machrie Moor

Tijd voor historie: Margriet wil naar de standing stones. Vanaf de parkeerplaats wandelen we door de velden naar meerdere steencirkels. Deze cirkels dateren uit de bronstijd; de opgegraven menselijke resten en de sporen van crematies getuigen van eeuwenoud ritueel gebruik. De stenen trekken meer nieuwsgierige bezoekers, sommige in felgekleurde outdoor tenues. Het is lastig om de mystieke sfeer in foto’s te vatten zonder reclame te maken voor AGU regenkleding, maar we doen ons best.

Whisky time

Terug bij de auto is het te laat voor meer food hunting, er wacht ons een tasting session bij Arran Distillery in Lochranza. We pakken dezelfde kustweg terug en genieten nogmaals van het contrast tussen de stenige stranden vol wier en het helderblauwe water met hier en daar een zeilboot. Het dorp Lochranza is een plaatje, compleet met een kasteelruïne aan de haven.

Meesterverteller

Onze gids Eunan blijkt een meesterverteller. Hij neemt ons gepassioneerd mee in de wereld van Arran whisky. We proeven de pure whisky voordat hij op het vat gaat. Daarna leren we wat de verschillende soorten rijpingsvaten met de smaak van deze pure whisky doen. Twee smaken blijven ons bij:

• De 10-jarige whisky uit bourbon- en sherryvaten – favoriet van Geert.
• De 11-jarige peated whisky met lichte turfsmaak – Margriet is verkocht.

Met twee flessen, bijpassende glazen en een doos Arran-whisky-chocolaatjes gaan we terug naar de ferry.

Dat steekt!

Bij de ferry wacht ons een onvergetelijk afscheid: een aanval van midges. Klein van stuk, maar met een indrukwekkende steektechniek. Binnen de kortste keren zit de auto vol. Gelukkig hebben we Midge Magic gekocht – dat zal ze leren.

The Red Herring Seafood Restaurant

Na wat gerommel om de hut en een lekkere douche rijden we naar het nabijgelegen Tarbert. De recensies van dit restaurant zijn veelbelovend. Grappig genoeg betekent ‘red herring’ niet alleen rode haring, maar staat de term ook voor een afleidingsmanoeuvre, een valse aanwijzing of informatie die de aandacht afleidt van het echte probleem. Na een heerlijke maaltijd vol lekkers uit de zee kunnen we volmondig vaststellen, dat dit restaurant geen afleidingsmanoeuvres nodig heeft. Alles smaakt puur en vers en is de aandacht van de gasten meer dan waard.