Langs de Loire

Etappe 4: van Chênehutte naar Saumur

We zijn weer onderweg naar Nederland. De auto stond – zoals een trouwe reisgenoot betaamt – geduldig op ons te wachten bij het treinstation waar we vier dagen geleden vertrokken. De laatste twintig kilometer? Zeker geen walk in the park. Maar met een strakblauwe lucht boven ons hoofd, de zon op onze gezichten en een lichaam dat eindelijk in het ritme zat, liep het verrassend licht. Misschien hielp het ook dat we nog nagenoten van gisteravond.

Genieten bij Le Carahutta

Zondagavond, klokslag 19.00 uur, drukken we op ‘publiceren’. Laptop dicht en door naar restaurant Le Carahutta. We worden herkend en wederom warm ontvangen en al snel zitten we weer met een cocktail van het huis aan tafel: gin, aardbeiensiroop en Crémant de Loire. Fris, licht zoet, feestelijk.

Geert kiest het Paasmenu: een voorgerecht van asperge en koolvis, gevolgd door een sappige kalfsrollade. Het dessert, een mousse met rood fruit, maakt het af. Margriet bestelt van de kaart, zodat we halverwege kunnen ruilen, iets wat we eigenlijk altijd doen. Het wordt een bloemkoolmousse met pulled pork als voorgerecht – verrassend zacht en vol van smaak – en daarna parelhoen met champignons. En dan… nog een keer die bloemkoolmousse. Sommige gerechten moet je gewoon herhalen. We vergeten zelfs om foto’s te maken, zo zijn we aan het genieten van de gerechten en de rode wijn erbij.

De sfeer in het restaurant is warm met veel aandacht voor decoraties. ‘Dat is mijn afdeling’, zegt de gastvrouw glunderend als we haar ermee complimenteren. Om 22.00 uur liggen we in rozig in bed. Voldaan en tevreden.

Ochtendgloren aan de Loire

De volgende ochtend begroet de Loire ons in alle schoonheid. B&B Maison Bord de Loire “Les Grillons” ligt aan de Loire en het uitzicht is adembenemend. Na een klassiek Frans ontbijt (denk: knapperig brood, goede koffie, jam die je nergens anders zo proeft) en een hartelijk afscheid van onze gastvrouw en -heer later, gaan we weer op pad.

En zoals dat al dagen gaat: Chênehutte nog niet uit, of de eerste klim dient zich aan. Stevig. Maar eerlijk is eerlijk – wat daarna komt, maakt alles goed: kilometers aan vlakke paden. Waar we dat eerder nog een tikje saai vonden, waarderen we nu het gemak ervan.

Tussen de koolzaadvelden ontmoeten we een lokale wandelaar. Hij stopt voor een praatje, goed voor ons Frans. Hij zat vroeger in de wijnhandel en biedt aan om ons mee te nemen naar een nabijgelegen wijnhuis. Helaas … we slaan zijn aanbod af. Geen tijd. Geen ruimte in de rugzak. Maar een goed excuus om nog eens terug te komen.

Lunch op twee stenen

Twee stenen langs de weg, midden in een dromerig dorpje, vormen ons terras. Het stokbrood van twee dagen oud is inmiddels getransformeerd tot crackers. Maar met een stuk geitenkaas van de Super U smaakt het als een koningsmaal.

Kastelen en een verdiend einde

Vandaag maakt onze wandelgids Le long des Châteaux de la Loire zijn belofte waar. Twee kastelen doemen op: één bij het dorp Marson en natuurlijk het imposante Château de Saumur. Hoog boven de Loire is dit het eindpunt van onze etappe.

We ploffen al snel neer op een terras voor een alcoholvrij biertje. De temperatuur is opgelopen tot 22 graden en Saumur bruist. Terrassen zitten vol, voorraden raken op. We weten nog net een croque monsieur te bemachtigen – de laatste, zo blijkt.

Gelukkig hebben we onze ‘stokbroodcrackers’ en een restje kaas nog. Voor straks, in de auto.

Au revoir

We dwalen nog even door het oude centrum van Saumur. Prachtige panden, smalle straatjes. Dan steken we de Loire over en kijken nog één keer om. Het kasteel torent boven alles uit. Alsof het ons uitzwaait.

Tot ziens Loire, we komen zeker terug voor een vervolg!