Langs de Loire

Etappe 1: van Érigné naar Bois Brinçon

De GR3 (Grande Randonnée 3) is een langeafstandswandelpad (LAW) dat de hele rivier de Loire volgt, van bron tot zee. Dit Paasweekend starten wij bij het eindpunt van onze gids Le long des Châteaux de la Loire, een eind landinwaarts. Met de bus vanuit Angers bereiken we ons startpunt: Érigné. De auto staat in Saumur, vlak bij het hotel en het station waar we vanochtend de trein namen. Over vier dagen – en zo’n 80 kilometer verder – hopen we daar weer aan te komen.

Vanaf de bushalte vinden we al snel een smal paadje langs een zijarm van de Loire, gemarkeerd met de bekende rood-witte strepen die we ook kennen van de LAW in Nederland. Het miezert en dat zal de hele dag zo blijven. Gelukkig is de route afwisselend genoeg om daar weinig aandacht aan te besteden.

Na een paar honderd meter lopen we steeds verder van de Loire af. We volgen de markeringen over een mix van verharde en onverharde wegen. Bos, weilanden, akkers en lieftallige dorpjes wisselen elkaar af. Paden en dorpen lijken verlaten, vogels kwetteren luidkeels en af en toe blaft een waakzame hond.

Als we les Garennes-sur-Loire binnenlopen, vinden we een eenvoudig café voor een kop koffie. Dat dit de enige horecastop van de dag zal zijn, weten we dan nog niet.

Eerste wijnranken in zicht

Na ons cafeïneshot lopen we vol goede moed verder. De eerste wijnvelden dienen zich aan – een veelbelovend gezicht. Onze rugzakken zitten echter al behoorlijk vol, dus eventuele vondsten onderweg meenemen wordt nog een uitdaging.

Na zo’n twaalf kilometer naderen we onze eerste overnachtingsplek. We hadden eigenlijk verwacht pas later op de dag te kunnen starten, dus de etappe van vandaag is bewust bescheiden gehouden. Het is nog geen 14.00 uur, terwijl we ons pas rond 18.00 uur bij Manoir de Jouralem zouden melden. We besluiten daarom een omweg van ongeveer vijf kilometer te maken, richting een restaurant in Blaison-Saint-Sulpice. Volgens Apple Maps is het geopend.

Brood, bad en blog

Bij aankomst blijkt het restaurant – bij uitzondering – gesloten. Onze magen laten zich inmiddels duidelijk horen. Gelukkig vinden we in het dorp een stokbroodautomaat, waar tegen een kleine vergoeding een vers brood uitrolt. Honger maakt rauwe bonen zoet en dat geldt ook voor een onbelegd stokbrood.

Na nog zo’n 2,5 kilometer bereiken we het manoir. We worden hartelijk ontvangen door de Engelse eigenaar, die ons door het sfeervolle landhuis naar de bovenste verdieping leidt. Onder de houten balken staat een comfortabel bed en in de koelkast vinden we bier, wijn en water – we mogen pakken wat we willen. Maar eerst: een glas bubbels in de ruime salon.

In onze badkamer lonkt een bad op pootjes. Het duurt dan ook niet lang voordat we het laten vollopen en genieten van de warmte en ontspanning. We worden pas om 20.00 uur in de eetzaal verwacht, dus er is alle tijd voor een bad en het schrijven van dit blog.

Met een glas rood uit deze regio, l’Anjou, sluiten we de middag af. Morgen wacht een etappe van zo’n 25 kilometer – ongetwijfeld goed voor nieuwe verhalen!