Le bon goût

De smaak van Parijs – deel 1

Na 2 gezellige dagen met kids en familie in Knokke rijden we zaterdagmiddag Parijs binnen. Margriet voelt zich gammel en koortsig. Niet de beste start voor een culinaire ontdekkingstocht. Veel tijd om te herstellen is er niet, want het eerste restaurant is om 14.30 uur geboekt. Volgens Bon Appétit Paris van Mara Grimm is Le Bon Georges het adres voor steak tartare en dat wil Geert als liefhebber zelf vaststellen.

We rennen iets te laat het restaurant binnen, gelukkig hebben ze onze tafel vastgehouden.

Geert begint met een paté en croûte van fazant, foie gras en champignons. Hij smult en Margriet kijkt toe, eigenlijk niet van plan om te eten. Maar als de ober een preisoepje met een crème van geitenkaas aanbeveelt, gaat ze overstag. Een gelukkig besluit, de soep is heerlijk. 

Verrassende combi van steak tartare en Octopus

Geert laat zich vervolgens de steak tartare goed smaken. Hij is niet mindblowing, gewoon lekker. De wijn die erbij geserveerd wordt, is onze verrassing van de dag. De biologische Octopus 2023 van l’Austral is diepfris en kruidig tegelijk. Hij wordt gemaakt in de Loire-vallei van Cabernet Franc en Grolleau. We sturen de wijnmakers dezelfde dag een mailtje, maar hebben tot de publicatie van dit blog nog geen uitnodiging om langs te komen. Gelukkig is hij ook via internet verkrijgbaar.

Hotel La Planque voelt als een warme deken

We eindigen met een kaasplankje en besluiten terug naar het hotel te lopen. Een mooie wandeling dwars door Parijs. Hotel La Planque ligt in Belleville, een hippe wijk waar we graag een avondje willen gaan eten. We worden gastvrij ontvangen en de kamer op de 5^e etage is schoon en gezellig. Dat komt goed uit want Margriet loopt inmiddels te rillen van de koorts en ook Geert begint te sniffen. We blijven dus noodgedwongen op de kamer hangen met wat snacks van een nabijgelegen supermarkt. In de gezellige receptieruimte kunnen we de hele dag door thee, koffie en lekkers pakken. Een perfecte service!

De volgende ochtend voelen we ons goed genoeg voor een culinaire wandeltocht door de wijk Marais. We stippelen met behulp van diverse bronnen een route uit. Een aantal stops komt uit het boek Bon Appétit Paris, andere uit een op internet aangeboden foodtour met lokale gids. Combineer dat met de wandeling van parijsmijnstad.nl en je hebt een prima leidraad.

Brocante du vin

De wandeling start op Place Bastille, waar we de markt afstruinen op zoek naar een warme sjaal. Die is snel gevonden.

Al slenterend stuiten we op een bijzondere stal vol oude wijnflessen, sommige dik onder het stof. Verleidelijk, maar we hebben geen zin om met zware bepakking rond te sjouwen. Dus snel door. Eerst een stukje langs de Seine en dan lopen we de oude Joodse wijk Marais in.

Van kaasjuwelier naar macaron-god

We bezoeken de Fromagerie Laurent Dubois, een kaasjuwelier waar taartjes van kaas als ware kunststukken in de vitrine liggen. Bij een winkel van Pierre Hermé, de macaron-god volgens Mara Grimm, halen we een doosje met 8 veelbelovende smaken. Het water loopt ons in de mond, maar het doosje moet mee naar onze eindbestemming: Château La Barge van vrienden Roland en Elisa.

Zuurdesembrioche en een kwijlende omelet

Bij de Jiddische Boulangerie-Pâtisserie Sacha Finkelsztajn, ook wel La Boutique Jaune genoemd, liggen de vitrines vol Joodse lekkernijen. Wij bestellen een galette pastrami to go, rijkelijk gevuld met sla, auberginetapenade en natuurlijk pastrami. Daarna lopen we door naar Poilâne, wederom een aanbeveling uit Bon Appétit Paris. Met een zuurdesem-briochebrood op zak is het tijd voor de lunch in een nabijgelegen bistrot. Geert bestelt een maaltijdsalade, Margriet een omelet met kaas. De omelet is lekker smeuïg van binnen oftewel baveuse, letterlijk vertaald als kwijlend. Een prima basis om de middag op door te komen.

Markt vernoemd naar rood geklede weeskinderen

We keren terug naar de wandelroute en gaan op weg naar Centre Pompidou. Vandaar is het nog een klein stukje naar het oudste huis van Parijs aan de Rue de Montmorency 51. Door een navigatiefout komen we verkeerd uit en zetten we koers naar chocolatier Jacques Genin. Die blijkt helaas gesloten. Waar een deur dicht gaat, gaat een raam open. In dit geval ontdekken we een waanzinnig leuk marktje om de hoek, Marché des Enfants Rouges. Het is de oudste overdekte markt van Parijs, vernoemd naar in rood geklede weeskinderen uit de buurt. Hier kan je naar hartenlust boodschappen doen of eten bij de stalletjes zelf.

Selfie voor een liefdevol 2025

Helaas zitten we nog vol van de lunch dus het blijft bij verlekkeren. Een goed adresje om terug te komen. Klaar met de wandeling nemen we de metro naar de Wall of Love in Montmartre. Het is een passend decor voor een selfie die we als nieuwjaarsboodschap willen gebruiken. We komen midden in een kerstmarkt ‘bovengronds’. Het krioelt er van de mensen. Bij de muur is het niet veel beter. Rustig wachten dus tot er een plekje vrijkomt en iemand wat foto’s van ons wil maken. Missie geslaagd.

Tijd om onze vermoeide benen rust te gunnen, we hebben er al ruim 16 kilometer op zitten. Bij Galerie Lafayette pakken we uiteindelijk de metro naar het hotel. Enigszins teleurgesteld omdat we in het overdrukke warenhuis ons een weg richting het rooftop terras hebben gevochten in de hoop op een waanzinnig uitzicht op de Eiffeltoren. Het terras blijkt bij hoge uitzondering gesloten.

In het hotel maken we plannen voor het avondeten in de wijk Belleville en het vervolg van onze jacht op Parijse pareltjes van smaak. Daarover meer in het volgende blog.