Mangez bien, riez souvent, aimez beaucoup

Pluk de dag in de Périgord

Traditiegetrouw starten we nieuwsjaarsdag met een sportieve wandeling. Dit keer gaan we op zoek naar het kasteel van Caussade, waar – volgens de beschrijving in AllTrails – een episode van de Franse Lupin-serie is opgenomen. In tegenstelling tot de afgelopen dagen laat de zon het afweten. De bomen zijn wit van de ijzige kou, het landschap is betoverend. De 6-kilometerlange wandeling voert ons als in een sprookje door de bossen rondom het kasteel. Het sprookje wordt alleen maar levensechter als er jagers opdoemen. In de bossen rondom ons klinkt het woeste geblaf van honden. Enigszins onzeker lopen we verder: kunnen we het rondje veilig afmaken of zijn we dadelijk aangeschoten wild?

We willen ze graag vragen of we de jacht in de weg zitten. Maar als we de jagers op zo’n 50 meter genaderd zijn, springen ze in hun auto’s en scheuren er vandoor. Het geblaf stopt en er daalt een weldadige stilte over het bos. Net als we met een gerust hart verder lopen, begint het geblaf opnieuw en lijkt de meute honden dichterbij te komen.

Eten of gegeten worden?

Er zit niets anders op dan door te lopen in de hoop, dat de honden onderscheid kunnen maken tussen een Nederlander die schaapachtig de bewegwijzering volgt en een wild zwijn op de vlucht voor zijn belagers.

Maar wat nou als wij het zwijn als eerste tegenkomen? En wat als hij erachter is gekomen, dat wij gisteren als feestmaal de voorpoot van een familielid verorberd hebben? Zijn wij dan aan de beurt?

Buiten schot

Gelukkig blijven die vragen onbeantwoord, het geblaf buigt af en even later rijden de busjes met jagers en honden langs ons heen. Op weg naar nieuwe jachtvelden of met de buit al in de bus? Het kasteel is indrukwekkend, net als het revalidatiecentrum waar de rondwandeling start en eindigt. Het laatste gebouw is een mooie mengeling van oud en nieuw en ligt op een heuvel met een prachtig uitzicht over het bevroren dal.

Terug bij Chateau La Barge treft Geert de voorbereidingen voor ons laatste avondmaal met Roland en Elisa. Na een paar heerlijke dagen wordt het tijd om in etappes terug te reizen. Dus vertrekken we morgen naar de Champagne-streek.

Zonnige uitzichten

Door een flinke verkoudheid zijn onze wandelambities behoorlijk teruggeschroefd. Alleen op 28 december hebben we 2 korte wandelingen gemaakt. Terwijl we ons koesterden in de warme zonnestralen bewonderden we Château de Peyraux bij Le Lardin en zwierven we door de schilderachtige straatjes van Condat-sur-Vézère.

Lokale delicatessen

Fit of niet … de kookambities van Geert bleven de afgelopen dagen onverminderd hoog. Dus struinde hij stad en platteland af op zoek naar truffels, foie gras en zwijnenvlees. Niet an apple a day, maar foie gras everyday keeps the doctor away … aldus Geert. En of het nu die foie gras, de truffels, de uiensoep, de Franse kaasjes, het zwijn of één van de vele andere homemade lekkernijen geweest is … we zijn verrassend snel weer opgeknapt.

Zuurkool voor goed geluk

Op 1 januari zuurkool met spek … het hele jaar geen geldgebrek. Ook deze maaltijd is al jaren vaste prik en wordt net als vorig jaar geserveerd vanuit de keuken van Château La Barge. Na deze voedzame maaltijd volgt er vast nog een spelletje Catan of klaverjassen. Daarna wordt het tijd om afscheid te nemen van Roland en Elisa en de hondjes Titou en Toby. Dank voor jullie gastvrijheid en gezelligheid en à bientôt!