Terug naar de Zeeuwse kust

Walcheren

De eerste dagen van mei brengen we door op Walcheren. Na Terschelling blijft de zee ons trekken. Daar komt nog bij dat we sinds 2021 naar een avondje Hof aan Zee terugverlangen. We combineren een bezoek aan dit fantastische restaurant en aan een andere topper met etappe 1.2 van het Nederlands kustpad.

Zaterdagmiddag strijken we neer op minicamping De Vlegel, vlak bij Koudekerke. De plekken zijn ruim, het sanitair verzorgd, een fijne uitvalsbasis. Zodra de caravan staat, springen we op de fiets voor wat streekproducten. Bij boerderij Pitteperk halen we lekkere kazen en worst voor een borrelplankje.

We fietsen door naar Middelburg om even de sfeer van deze gezellige stad mee te pakken. Daarna is het tijd om terug te keren naar de camping en ons op te tutten voor het eerste avondje uit eten: bij restaurant Morille.

Ingrediënten uit de lokale natuur

Bij Morille wacht ons met zeven gangen een avondvullend programma. Het is een feest voor de smaakpapillen en het oog: verfijnde gerechtjes, boordevol smaak en prachtig opgemaakt. Sauzen en vinaigrettes worden bij ieder gerecht aan tafel toegevoegd vanuit kleine koperen pannetjes. De bijpassende wijnen voor Geert en de botanische sapjes voor Margriet—veelal op basis van kombucha—maken het helemaal af.

Na deze ultieme verwennerij fietsen we voldaan terug naar de camping.

Van Zoutelande naar Koudekerke

De volgende dag wandelen we met plezier de calorieën eraf. In het duingebied tussen Zoutelande en Koudekerke gaan we duin op, duin af. De inspanning wordt beloond met prachtige vergezichten. Het gebied ligt vol bunkers en andere restanten van de Atlantikwall, de Duitse verdedigingslinie uit de Tweede Wereldoorlog. Ondanks dreigende luchten blijft het vrijwel droog. Wat ons betreft is dit een van de mooiste etappes die we tot nu toe van het Nederlands kustpad hebben gelopen.

Rond 17.00 uur zijn we terug op de camping, precies op tijd want de regen zet door. Onder de luifel met een borrelplankje genieten we nog even na. Daarna verruilen we onze wandelkloffies voor iets stijlvollers en rijden we naar Hof aan Zee.

So good to be back!

Onze verwachtingen zijn hooggespannen, en we worden geen moment teleurgesteld. De gerechten van het zesgangenmenu zijn stuk voor stuk pareltjes vanuit de New Nordic cuisine: ogenschijnlijk eenvoudig, maar in de mond uiterst verfijnd en prachtig geserveerd. Lokale producenten en seizoensproducten spelen ook hier de hoofdrol: Scandinavië meets Zeeland.

We genieten volop, net als vijf jaar geleden, toen we in coronatijd door Zeeland fietsten en hier een onvergetelijke avond beleefden.

Ons eigen eten bij elkaar scharrelen

De volgende dag is een werkdag vanaf de camping. Na twee dagen culinaire verwennerij gaan we in de loop van de middag op pad om zelf een maaltijd te kunnen brouwen. We halen lamsvlees bij Kaasboerderij Mariekerke en groenten en fruit bij boerderijwinkel Groenteschuurtje. Daarna dwalen we een uurtje door Veere, een stad vol herinneringen aan onze fietstocht in 2021.

’s Avonds bereiden we een eenvoudige maar smakelijke maaltijd: lamskoteletjes met ratatouille. De enige niet-lokale dissonant is de aardappelsalade van Albert Heijn, een overblijfsel van het spareribsfestijn in onze tuin tijdens Koningsnacht. Van lokale duindoonsiroop maken we heerlijke cocktails met alcoholvrije prosecco.

Van Koudekerke naar Vlissingen

Op Bevrijdingsdag lopen we de rest van het Walcheren-deel van etappe 1.2 van het Nederlands Kustpad. Het restje naar Cadzand Bad bewaren we voor Pinksteren. De schoonheid van het duinpad houdt ons opnieuw in haar greep. Maar ook het historische karakter van Vlissingen verrast ons aangenaam. We sturen vriend Roland een foto van zijn oude Zeevaartschool, tegenwoordig een hotel. Overal klinkt muziek van het Bevrijdingsfestival.

Bij de scheepswerf van Damen Shipyards torent een megajacht boven de flats uit, het lijkt wel een cruiseschip.

Het station vormt ons eindpunt. We pakken de bus terug naar Koudekerke, haken de caravan aan en keren huiswaarts. Er wacht weer een werkdag.