Wandeling met wildpluktintje

Natuurgebied Zwaakse Weel

Maanden geleden boekten we bij Natuurmonumenten tickets voor de Smakelijke wandeling Zwaakse Weel. Wandelen met een smakelijk toetje past immers helemaal in ons straatje, zeker op een zonnige dag in juni. Maar de vooruitzichten bleken verre van zonnig. Dus vertrokken we met regenponcho’s op zak naar dit natuurgebied vlakbij Goes. De wind rukte aan het stoffen dak van onze Jeep. Regendruppels op de vooruit deden hun best om ons te ontmoedigen. Maar eenmaal van start met gids Nico waren we het weer snel vergeten. Terwijl Nico ons boeide met allerlei weetjes de flora en fauna in het gebied, dekte een collega-natuurgids de tafel voor een zelfgemaakte proeverij op basis van wildplukrecepten.

Natuurlijk kun je de Zwaakse Weel ook op eigen houtje verkennen, maar met een gids zie je zoveel meer. Nooit geweten dat hop, het ingrediënt dat bier een bittertje geeft, gewoon langs de weg groeit en een boom als houvast gebruikt. Dat je in de boomgaard met oude fruitrassen gewoon je eigen fruitmaaltje bij elkaar mag plukken. Dat er in dit natuurgebied prachtige orchideeën bloeien. En dat de indrukwekkende lindebomen die je tegenkomt zogenaamde grenslinden zijn. Hiermee gaven ambachtsheren vroeger letterlijk de grens van hun land aan. Er staan nog zo’n 100 van deze bomen op Zuid-Beveland. 

We passeerden schapen en Zeeuwse werkpaarden. Een groep enthousiaste vrijwilligers zet deze paarden nog steeds in om op ouderwetse wijze graan te verbouwen. Als groot liefhebber van libellen vertelde Nico van alles over deze bijzondere insecten. Bijvoorbeeld dat ze vliegsnelheden van 50 kilometer per uur halen. Met maar liefst 5 ogen vinden ze moeiteloos hun weg boven waterrijke rietlanden en kruidenrijke graslanden. 

Wildplukproeverijtje

Terug bij het informatiecentrum wachtte ons een tafel met gerechten op basis van kruiden uit het gebied. Na 2 uur wandelen schoven we met lekkere trek aan.

We smulden van de brandnetelsoep, hartige kruidencake en pannenkoeken met dovenetel, limonade van vlierbloesem, bier van lokale wilde hop en likeur van perenbomen om de hoek. 

Terwijl we met 4 medewandelaars nagenoten van de prachtige wandeling, vertelde Nico dat hij de volgende dag een excursie in natuurgebied Oranjezon bij Vrouwenpolder zou begeleiden. Spontaan besloten we 2 tickets te boeken. En dus gingen we zondagochtend opnieuw met Nico op pad. Daarover meer in ons volgende blog.

Proeflokaal d’Ouwe Smisse

We sloten de zaterdag af met een heerlijk diner bij Proeflokaal d’Ouwe Smisse in Zonnemaire. Het restaurant is genoemd naar de voormalige smederij in dit pand en heeft een bijzonder sfeervol interieur vol ‘ouwe meuk’. Regionale, biologische producten vormen de basis voor een kleine maar gevarieerde kaart. Geert kon de bloedworst met appel, rode ui en portsiroop niet weerstaan, ik koos voor asperges met scampi ravioli en een hollandaise saus. 

Het bord met gegrild lam en het mosselpannetje gingen schoon op. Toch hadden we nog net genoeg ruimte om een kaasplankje te delen. Met de belofte om nog eens terug te komen namen we afscheid. Moe maar voldaan doken we onze caravan in. Op tijd naar bed voor de geplande excursie in Oranjezon!